Na tym stanowisku wziął udział w kampanii francuskiej.

Po rozwiązaniu dywizji od 22 czerwca przedzierał się na południe Francji, po czym przez Hiszpanię, Portugalię i Gibraltar 26 listopada dotarł do Wielkiej Brytanii. Tam objął funkcję dowódcy 9 kompanii batalionu strzelców podhalańskich 7 Brygady Kadrowej Strzelców. 7 marca 1941 został zastępcą dowódcy 20 batalionu kadrowego strzelców. Od 2 grudnia 1941 do 4 stycznia 1942 uczestniczył w kursie dla oficerów sztabowych w Sztabie Naczelnego Wodza w Londynie, po czym skierowano go do Polskich Sił Zbrojnych w ZSRR. Od 17 kwietnia 1942 dowodził 17 pułkiem piechoty, a po ewakuacji na Bliski Wschód i reorganizacji, objął dowództwo 17 batalionu strzelców. 16 lipca 1943 został instruktorem w Ośrodku Wyszkolenia Piechoty Centrum Wyszkolenia Armii. Od grudnia 1943 pozostawał w rezerwie oficerów łącznikowych 2 Korpusu Polskiego. W kwietniu 1944 został szefem sztabu 7 Dywizji Piechoty i funkcję tę sprawował do marca 1946. Wziął udział w kampanii włoskiej. Po przybyciu do Wielkiej Brytanii do 26 kwietnia 1948 pełnił służbę w Polskim Korpusie Przysposobienia i Rozmieszczenia.