Następnie poślubił Wiktorię Ossowską, która zdecydowała się zmienić wyznanie i przejść z katolicyzmu na luteranizm, co wywołało skandal i przyczyniło się do opuszczenia przez Banszela, Ostrzeszowa.

1 września 1925 roku objął obowiązki dyrektora Seminarium Nauczycielskiego Męskiego w Mławie w którym uczył przedmiotów pedagogicznych, muzyki oraz prowadził chór szkolny. Jego żona Wiktoria Banszel pracowała natomiast jako nauczycielka w szkole ćwiczeń, działającej przy seminarium. W tym okresie współpracował również z Emilią Sukertową-Biedrawiną przy organizacji Muzeum Mazurskiego w Działdowie. Następnie w 1930 przeniósł się do Krakowa, gdzie objął stanowisko pastora.

W 1931 roku powołany do służby czynnej w WP. W roku 1932 był proboszczem duszpasterstwa ewangelickiego Okręgu Korpusu nr V w Krakowie, zaś od roku 1933 szefem duszpasterstwa ewangelickiego Okręgu Korpusu Nr VI we Lwowie oraz czasowo także Okręgu Korpusu Nr X w Przemyślu.

II wojna światowa Wybuch II wojny światowej zastał go we Lwowie. W momencie wybuchu wojny był starszym kapelanem (majorem) WP. Brał udział w kampanii 1939.