W 1387 odnotowano świadka Zmysława z Golęczewa, a w 1391 świadka Mikosza, który miał zastaw w Golęczewie. W latach 1391-1392 odnotowany został Gosław z Golęczewa. W 1391 dowodził on przy pomocy świadków, że nie ukradł koni kmieciowi z Rawowic koło Swarzędza, (obecnie to Rabowice). W latach 1391-1392 toczył on spór sądowy z podsędkiem poznańskim Maciejem Jadem z Bądlina (obecnie to Bąblin) o 20 grzywien szkody.
W latach 1391-1393 dziedzicem we wsi był Maciej Gosławowic. W latach 1391-1392 wygrał proces sądowy z Jarosławem Jalawą dziedzicem Sierakowa o 10 grzywien z tytułu poręki i 20 grzywien szkody. Sąd przysądził Sierakowo: Maciejowi 2/3 wsi oraz Żydowi Aronowi 1/3 wsi. W 1393 Maciej toczył spór sądowy z kmieciami z Chludowa, poddanymi komandora zakonu joannitów ze Świętego Jana koło Poznania. W 1393 Jakub z Golęcina był w sporze sądowym z Tomisławem z Przecławia. W 1395 Pełka z Golęcina toczył spór z Jaśkiem Sobockim o zboże w Golęcinie. W 1404 sąd ziemski uznał prawa Katarzyny z Golęcina do jej wiana w tej wsi i stwierdził, że nie ma ona odpowiadać za długi męża ze swej części Golęcina. W 1404 Jadwiga z Golęcina była w sporze ze swym bratem Piotrem Kamieniewskim o 1/4 Kamionek koło Kórnika.