Każde stanowisko oferuje inny rodzaj celu, np. crosser, driven, quartering itp. Międzynarodowy sporting (FITASC) zapewnia znacznie większą różnorodność tarcz pod względem toru lotu i prędkości; rywalizacja odbywa się w sześcioosobowych grupach, w rundach po 25 tarcz. Super sporting stanowi połączenie dwóch poprzednich odmian.
Compak sporting
mały|Panorama osi compak sporting z rozmieszczonymi wyrzutniami i stanowiskami Compak sporting to odmiana sportingu rozgrywana na zwartej, znormalizowanej osi strzeleckiej. Konkurencja została opracowana w 1989 roku i przyjęta przez FITASC jako oficjalna dyscyplina w 1991 roku.
W odróżnieniu od klasycznego sportingu, compak sporting wykorzystuje pięć stanowisk strzeleckich oraz co najmniej sześć wyrzutni oznaczanych literami. Rzutki muszą przelatywać nad wyznaczoną strefą strzelania, a układ konkurencji ma zapewniać porównywalne warunki dla wszystkich zawodników.
Regulaminy FITASC i PZSS przewidują zarówno cele pojedyncze, jak i dublety – jednoczesne lub „po strzale”. Standardowa seria obejmuje 25 rzutków, a zawodnicy strzelają do różnych trajektorii, m.in.