Hamowanie NMDA jest również istotne w powstawaniu tolerancji i objawów abstynencyjnych. Dopamina – alkohol stymuluje uwalnianie dopaminy w układzie mezolimbicznym (jądro półleżące), co odpowiada za początkową euforię, wzmacnia mechanizm nagrody i ryzyko uzależnienia. Serotonina i noradrenalina – alkohol zmienia uwalnianie i wychwyt zwrotny tych neuroprzekaźników, wpływając na nastrój, lęk i regulację emocji. Acetylocholina – depresyjne działanie na przewodnictwo cholinergiczne przyczynia się do zaburzeń uwagi, orientacji i pamięci krótkotrwałej. Endogenne opioidy – etanol może zwiększać uwalnianie enkefalin i endorfin, co dodatkowo wzmacnia działanie nagradzające i zmniejsza poczucie stresu.
Farmakokinetyka i metabolizm Alkohol jest szybko wchłaniany z przewodu pokarmowego (głównie jelito cienkie, częściowo żołądek) i metabolizowany w wątrobie:
Alkohol dehydrogenaza (ADH) przekształca etanol do aldehydu octowego. Aldehyd dehydrogenaza (ALDH) przekształca aldehyd octowy do kwasu octowego, który wchodzi do cyklu kwasu cytrynowego. Metabolizm alkoholu wykazuje kinetykę zerową przy dużych dawkach – metabolizowana jest stała ilość na godzinę, niezależnie od stężenia we krwi. Niewielka część alkoholu (~5–10%) jest wydalana niezmieniona z moczem, potem i przez płuca.