Leon Szykier (ur. 15 lipca 1894 w Łodzi, zm. 18 maja 1972) – polski lekarz pochodzenia żydowskiego, podczas II wojny światowej członek Judenratu w getcie łódzkim i zastępca Chaima Rumkowskiego.
Życiorys Był synem łódzkiego społecznika Ezry Szykiera. Studiował medycynę na Uniwersytecie Warszawskim, a później w Pradze i w Bratysławie, gdzie studia ukończył w 1920 roku. Następnie uzyskał nostryfikację w Warszawie. Następnie pracował jako lekarz w łódzkim pogotowiu, w szpitalu miejskim w Radogoszczu oraz w ubezpieczalniach społecznych w Łodzi i Pabianicach. W 1920 roku wziął ślub z Sonią Eugenią Poswolską, para miała syna, Edwarda (ur. 1922). Przed wojną mieszkał przy ulicy Piotrkowskiej 275 w Łodzi.
Po wybuchu II wojny światowej, w październiku 1939 roku, objął funkcję naczelnego lekarza szpitala żydowskiego „Linas Hacedek”. W lutym 1940 roku wszedł w skład drugiej Rady Starszych w Łodzi, miesiąc wcześniej objął funkcję kierownika Wydziału Zdrowia Judenratu. Twierdził później, że do wejścia w skład rady został zmuszony przez Gestapo. Po utworzeniu getta z rodziną i polską służącą mieszkał przy ulicy Zgierskiej 11.