Profesor Yoko Mori (ur. 1936), emerytowana wykładowczyni Uniwersytetu Meiji i wybitna badaczka twórczości Pietera Bruegla Starszego, zwracała uwagę na wyjątkową drobiazgowość malarstwa Hary – od pojedynczych źdźbeł trawy po ziarenka piasku. Podkreślała, że mimo ogromu pracy, jaki wymaga tak szczegółowe malowanie, w obrazach artysty nie widać wysiłku, lecz głęboki szacunek dla natury. Mori przywoływała słowa Karela van Mandera o Brueglu – „Natura wybrała tego artystę spośród ludzi, by ją przedstawiał” – sugerując, że dzięki Harze krajobrazy Wielkiej Brytanii mogą zostać odkryte na nowoYoko Mori, Bijutsu no Mado, lipiec 2002, s. 43..

W katalogu drugiej wystawy indywidualnej Hary w Hammer Galleries w Nowym Jorku (1988) historyk sztuki Nicholas Fox Weber określił go jako artystę „rzadkiej wirtuozerii i niezwykłej kontroli”. Zauważył, że pejzaże Hary unikają przedstawień przemocy czy chaosu, ukazując naturę – chmury, skały, lasy i góry – w stanie harmonii i równowagi. Nawet motywy starzenia się, jak odpadająca farba czy zwiędłe liście, wpisują się w spokojny porządek świata.