II wojna światowa Po wybuchu II wojny światowej, nie chcąc współpracować z okupantem, zrezygnował z pracy. Na początku 1940 roku powrócił do WarszawyPodlasiecka, Zakrzewski, op.cit., s. 443.. Utrzymywał jednak ścisły kontakt ze Stalową Wolą. Należał do podziemnej stalowowolskiej grupy Obwodu „C-VI” organizacji Polska Niepodległa, która w 1942 roku scaliła się z Armią Krajową. Od 1943 roku zmuszony był do ukrywania się. Pracował w Warszawie w Fabryce Parowozów na stanowisku technika maszynowegoZakrzewski, op.cit., s. 65..
Okres po II wojnie światowej Po zakończeniu II wojny światowej zatrudniony został jako wicedyrektor i Główny Inżynier Zakładu Mechanicznego Huty Stalowa Wola. W okresie stalinowskim stał się obiektem donosów i ataku jako „typ starego dyrektora sanacyjno-kapitalistycznego” i jako przeciwnik „obecnego ustroju”Podlasiecka, Zakrzewski, op.cit., s. 448-449.. Przekreśliło to jego dalszą karierę w nowej rzeczywistości społecznej. W związku z tym, w 1950 roku, przeniósł się do Warszawskiego Biura Budowy Pras i Młotów, gdzie został głównym inżynierem. Od 1952 roku pracował przy projektowaniu i budowie zakładów przemysłowych PROZAMET w Warszawie, gdzie był głównym projektantem.