kraju. Militarnie Słowacja była zmuszona stoczyć krótką wojnę z sojusznikiem Niemiec, Węgrami; wojna węgiersko-słowacka zakończyła się kolejnymi ustępstwami terytorialnymi na rzecz Węgier, które przewyższyły nawet wcześniejsze ustępstwa poczynione w pierwszym arbitrażu wiedeńskim w listopadzie 1938 roku.
Słowacja brała udział w II wojnie światowej po stronie państw Osi; Armia Polowa „Bernolak” brała udział w niemieckiej inwazji na Polskę we wrześniu 1939 roku, dokonując ataku na Polskę niewielkimi siłami. 23 czerwca 1941 roku Pierwsza Republika Słowacka wypowiedziała wojnę Związkowi Radzieckiemu, który został zaatakowany przez Niemcy dzień wcześniej; słowacki kontyngent wojskowy został następnie oddany pod dowództwo niemieckiej 17 Armii.
Gdy losy wojny na froncie wschodnim odwróciły się na niekorzyść państw Osi, słowaccy żołnierze zaczęli dezerterować w nieproporcjonalnie dużej liczbie do Armii Czerwonej, zwłaszcza po porażce Niemiec w bitwie stalingradzkiej w lutym 1943 roku. Działania partyzantów sowieckich na terenach wciąż okupowanych przez Niemcy i ich sojuszników rozszerzyły się, obejmując również Słowację, począwszy od wiosny 1944 roku.