Sikorczak tybetański (Leptopoecile sophiae) – gatunek małego ptaka z rodziny raniuszków (Aegithalidae). Zamieszkuje iglaste lasy borealne na terenie Chin centralnych, gór Tienszan i Himalajów. Nie jest zagrożony wyginięciem.
Systematyka Sikorczak tybetański po raz pierwszy zgodnie z zasadami nazewnictwa binominalnego został opisany przez rosyjskiego przyrodnika Nikołaja Siewiercowa w 1873 roku. Miejsce typowe to jezioro Issyk-kul w górach Tienszan w Kirgistanie.
Etymologia Nazwa rodzaju Leptopoecile pochodzi od greckiego słowa λεπτός leptos oznaczającego „drobny, delikatny”. Drugi człon nazwy – poecile – pochodzi od greckiego słowa ποικιλος poikilos oznaczającego „kolorowy”. Poecile to również rodzaj zdefiniowany przez Johanna Jakoba Kaupa w 1829 roku, do którego należy 15 gatunków sikor. Epitet gatunkowy sophiae pochodzi od imienia żony Siewiercowa, Sofii Aleksandrowny Siewiercowej, z domu Połtoracka (1832–1921).