Podgatunki Wyróżnia się cztery podgatunki sikorczaka tybetańskiego, różniące się od siebie zasięgiem występowania oraz kolorystyką upierzenia: +PodgatunekWystępowanieWyglądL. s. sophiae Siewiercow, 1873 sikorczak tybetański (podgatunek nominatywny)południowo-wschodni Kazachstan, Kirgistan, Tadżykistan, północno-zachodnie Chiny, północno-zachodnie Indie, północny Pakistanciemniejsza kolorystyka upierzeniaL. s. stoliczkae (Hume, 1874) sikorczak płowychińskie prowincje: południowy Sinciang, zachodni Qinghai, skrajnie zachodni Tybetnajjaśniejsze upierzenie ze wszystkich podgatunków, większy zasięg żółtawego upierzenia na spodzie ptakaL. s. major Menzbier, 1885chińskie prowincje: zachodni Sinciang, północny Qinghaijaśniejszy od podgatunku nominatywnego, ale ciemniejszy od L. s. stoliczkae; upierzenie o stonowanej kolorystyceL. s. obscurus Przewalski, 1887Nepal centralny, chińskie prowincje: południowy i południowo-wschodni Tybet, południowy i wschodni Qinghai, południowe Gansu, północno-zachodni Syczuanubarwienie ciemniejsze niż u podgatunku nominatywnego, czubek bardziej rudy Podgatunki tworzą dwie wyraźne grupy: podgatunek nominatywny i L. s. obscurus są zdecydowanie ciemniej ubarwione i występują na większych wysokościach, natomiast L. s. stoliczkae i L. s.