thumb|Ppor. Bronisław Piwko w Legionach Bronisław Teofil Piwko (ur. 31 lipca 1884 we Lwowie, zm. 5 maja 1935 tamże) – major piechoty Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Syn Karola i Barbary z Grubarczyków urodzony 31 lipca 1884 we Lwowie. W 1905 zdał egzamin dojrzałości, 14 marca 1908 uzyskał patent nauczyciela szkół ludowych pospolitych, a 13 marca 1914 patent nauczyciela szkół wydziałowych. W latach 1909–1914 był tymczasowym nauczycielem w szkole wydziałowej męskiej im. Króla Jana Sobieskiego we Lwowie. Przed I wojną światową przez sześć lat był członkiem Drużyn Sokolich.
29 sierpnia 1914 wstąpił do Legionu Wschodniego. Po wyjeździe na Węgry zachorował na żółtaczkę. Do 6 grudnia przebywał w Domu Rekonwalescentów w Wiedniu. 8 grudnia 1914 został odkomenderowany na kurs karabinów maszynowych w Bruck an der Leitha. Po ukończeniu kursu kontynuował szkolenie w Felsővisó w 3 oddziale km kapitana Brunera. Następnie wyjechał z oddziałem do Kołomyi, gdzie został wcielony do III batalionu 3 pułku piechoty. Wyróżnił się 5 i 6 lipca 1916 w bitwie pod Kostiuchnówką. Został przedstawiony do odznaczenia Złotym Medalem Waleczności i awansu na chorążego. 17 maja 1922 za te same czyny męstwa został odznaczony orderem wojskowym „Virtuti Militari” V klasy.