1 czerwca 1921 pełnił służbę w Oddziale V Sztabu Generalnego, a jego oddziałem macierzystym był 21 pułk piechoty. W tym czasie przysługiwał mu, obok stopnia wojskowego, tytuł „adiutant sztabowy”. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu kapitana ze starszeństwem od 1 czerwca 1919 i 543. lokatą w korpusie oficerów piechoty. Następnie został przydzielony z 21 pp do Powiatowej Komisji Nadawczej w Kowlu jako przedstawiciel Ministerstwa Spraw Wojskowych. W dalszym ciągu przysługiwał mu tytuł adiutanta sztabowego. W 1924 wrócił do macierzystego pułku w garnizonie Warszawa. Wobec nieukończenia kursu doszkolenia w Wyższej Szkole Wojennej utracił prawo do tytułu adiutanta sztabowego. 3 maja 1926 prezydent RP nadał mu stopień majora ze starszeństwem z dnia 1 lipca 1925 i 53. lokatą w korpusie oficerów piechoty. 31 grudnia 1926 ogłoszono jego przeniesienie z 21 do 28 pułku piechoty w Łodzi na stanowisko dowódcy I batalionu. W maju 1927 został zwolniony z zajmowanego stanowiska z równoczesnym przeniesieniem służbowym do Powiatowej Komendy Uzupełnień Warszawa Miasto II na przeciąg czterech miesięcy. W październiku tego roku został przeniesiony do PKU Kałusz na stanowisko kierownika I referatu administracji rezerw i zastępcy komendanta. W marcu 1929 został przesunięty na stanowisko komendanta PKU Kałusz.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Bronisław Piwko · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.