IV. Allegro moderato Finałowa część tria jest wyjątkowo rozbudowana – w większości wykonań trwając dobre trzynaście minut – tak że przed wydaniem utworu Schubert skrócił go i dopiero późniejsze, pełne wydanie jego dzieł ujawniło pierwotną całość (współcześnie częściej wykonuje się skróconą wersję). Bezpretensjonalny, taneczny i śpiewny temat główny sugeruje, iż rozpoczyna się beztroskie rondo, podczas gdy faktycznie następuje kunsztowne allegro sonatowe. W kontrastującym temacie – podanym przez tremolujące smyczki – słyszalne są akcenty węgierskie. W przetworzeniu „główny temat ukazuje się w różnorodnych postaciach: w lekkim brzmieniu z pizzicatem, w polifonicznych komplikacjach, w kanonie”. Muzyka przebiega po szerokim zakresie harmonicznego spektrum, nie pozostając niemal nigdy w oryginalnej tonacji Es-dur, zaś metrum często zmienia się z (od 6/8 do 2/2) by zaadaptować hipnotycznie powtarzaną nutę-temat. Jednak „największą niespodziankę stwarza powrót wiolonczelowej kantyleny z wolnej części Tria – powtórzonej raz jeszcze na zakończenie, by doprowadzić do wspaniałego zwieńczenia tego znakomitego dzieła”.