Od 27 maja 1940 roku służył w Centralnym Zarządzie Budowlanym Waffen-SS i Policji w Oświęcimiu, gdzie został doradcą budowlanym. Wraz z rozbudową obozu Auschwitz-Birkenau został kierownikiem wydziału budownictwa naziemnego. 20 kwietnia 1941 roku został awansowany do stopnia SS-Rottenführera, a 1 grudnia tego samego roku na SS-Unterscharführera. Jesienią 1941 roku został kierownikiem oddziału odpowiedzialnego za budowę obozu dla jeńców radzieckich we wsi Brzezinka. Odpowiedzialny był także za kontakty z prywatnymi przedsiębiorstwami wykonującymi prace na terenie obozu. Z dniem 1 stycznia 1942 roku został mianowany SS-Fachführerem i tymczasowo awansowany na stopień SS-Untersturmführera. W tym samym miesiącu został zastępcą kierownika Centralnego Zarządu Budowlanego. Wraz z Walterem Dejaciem odgrywał znaczącą rolę w projektowaniu i budowie całej infrastruktury obozu Auschwitz-Birkenau, razem zaprojektowali także komory gazowe oraz koordynowali budowę krematoriów. W swoich powojennych zeznaniach mówił, jakoby komory gazowe zostały zbudowane bez wiedzy pracowników Centralnego Zarządu Budowlanego.