Jan Romuald Zbijewski h. Rola (ur. 7 lutego 1899 w Odessie, zm. 20–22 kwietnia 1940 w Katyniu) – polski inżynier architekt, nauczyciel akademicki, podporucznik piechoty Wojska Polskiego, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys Syn Stanisława (1864–1922), przemysłowca, i Marii z Windów urodzony 7 lutego 1899 w Odessie.. Był bratem Bronisławy (ur. 1894), Mieczysława (ur. 1896) i Stanisława (ur. 1903).
Uczęszczał kolejno do angielskiej szkoły powszechnej w Singapurze, Kaliskiej Szkoły Handlowej, polskiej szkoły realnej w Moskwie i Gimnazjum Polskiego im. Aleksandra Jabłonowskiego w Odessie, gdzie w maju 1917 zdał egzamin dojrzałości. Będąc uczniem należał do harcerstwa i Strzelca. We wrześniu 1918 rozpoczął studia na Wydziale Architektury Politechniki Warszawskiej.
W listopadzie 1918 wyjechał do Krakowa, gdzie wstąpił do Legii Akademickiej, a następnie został przydzielony do załogi pociągu pancernego „Śmiały”. Do końca roku walczył z Ukraińcami pod Przemyślem i Chyrowem. 17 stycznia 1919 wstąpił do kompanii kcyńskiej i wziął udział w powstaniu wielkopolskim. W następnym miesiącu ukończył szkołę podoficerską batalionu wągrowieckiego i został awansowany na plutonowego. W kwietniu został skierowany do Szkoły Oficerskiej w Gnieźnie.