25 marca 1927 prezydent RP mianował go na stopień podporucznika rezerwy ze starszeństwem z 1 lipca 1925 i 878. lokatą w korpusie oficerów piechoty, a minister spraw wojskowych wcielił do 85 pułku piechoty w Nowej Wilejce. W 1932 został przydzielony w rezerwie do 57 pułku piechoty w Poznaniu.
We wrześniu 1939 został zmobilizowany do Ośrodka Zapasowego 14 Dywizji Piechoty. W nieznanych okolicznościach, po agresji ZSRR na Polskę (17 września 1939), dostał się do sowieckiej niewoli. Przebywał w obozie w Kozielsku. Między 19 a 21 kwietnia 1940 został przekazany do dyspozycji naczelnika Zarządu NKWD Obwodu Smoleńskiego (lista nr 036/2 z 16 kwietnia 1940). Między 20 a 22 kwietnia 1940 zamordowany w Katyniu i tam pogrzebany. Od 28 lipca 2000 spoczywa na Polskim Cmentarzu Wojennym w Katyniu.
Był żonaty z Marią Chmielewską (ur. 1898), z którą miał syna Przemysława (zm. 1960).