Ewolucja i struktura populacji Rozmnaża się na dwa sposoby – wegetatywnie poprzez wzrost kłączy oraz płciowo przez nasiona. Poszczególne płaty łąk tej rośliny są stosunkowo małe w strefach pływów i mogą zanikać na skutek gwałtownych zjawisk fizycznych. Przetrwanie kompleksów łąk jest możliwe głównie dzięki trwałemu bankowi nasion, który pozwala na regularne coroczne rekrutowanie siewek. Nasiona mogą być rozsiewane na większe dystanse (nawet 100-200 km) dzięki ptakom wodno-błotnym (w ich przewodach pokarmowych) lub jako unoszące się na wodzie fragmenty pędów z owocami.
Zagrożenia i ochrona W skali globalnej gatunek klasyfikowany jest na Czerwonej liście IUCN w kategorii LC (gatunek najmniejszej troski).
Największym zagrożeniem dla zostery drobnej są antropogeniczne przekształcenia siedlisk. Obejmuje to m.in.: zanieczyszczenia, pogłębianie dna, zaburzenia i rozdeptywanie osadów, a także niszczycielskie praktyki rybackie (np. używanie mechanicznych pogłębiarek ssących czy włoków dennych), które niszczą wrażliwe kłącza. Innym zagrożeniem jest eutrofizacja prowadząca do zacienienia przez namnażające się mikroglony oraz inwazje obcych gatunków, np. trawy , która podnosi poziom osadów i wkracza na siedliska zostery.
Przypisy
Kategoria:Gatunki najmniejszej troski Kategoria:Zosterowate