Rozwój Rozwój NASAMS rozpoczął się w latach 80. XX wieku, gdy Kongsberg Defence & Aerospace (KDA) podjęła współpracę z Hughes Missile Systems oraz Hughes Aircraft Ground Systems Group i zainicjowała program jako przedsięwzięcie kooperacyjne na potrzeby Królewskich Norweskich Sił Powietrznych (RNoAF). W pierwotnej koncepcji NASAMS miał zastąpić dwa stanowiska systemu Nike Hercules w obronie południowych baz lotniczych Norwegii, współdziałając z samolotami F-16 w warstwowym systemie obrony.
Zintegrowany system dowodzenia i kierowania (battle management C2), oparty na komputerach KS500F oraz konsoli sterowania KMC9000 z dwoma kolorowymi monitorami CRT, opracowano pierwotnie na potrzeby programu Norwegian Adapted Hawk (NOAH), będącego modernizacją systemu MIM-23B Improved Hawk (półaktywna radiolokacyjna głowica naprowadzająca). System ten integrował istniejący radar oświetlający AN/MPQ-46 High Power Illuminator Doppler Radar (HPIR) z radarem artyleryjskim (counter-battery), zmodyfikowanym do roli trójwymiarowego radaru dozoru przestrzeni na małych wysokościach dzięki modernizacji oprogramowania TPQ-36A.
NOAH wdrożono w Luftforsvaret w 1986 roku jako rozwiązanie pomostowe w okresie rozwoju NASAMS;