Leon Edward Rahden (Raden) (ur. 3 maja 1889 w maj. Szejpy, zm. 4–7 kwietnia 1940 w Katyniu) – major broni pancernych Wojska Polskiego, ofiara zbrodni katyńskiej.

Życiorys Syn Edwarda (1855–1897), barona herbu własnego, i Leontyny z Montwiłłów (1860–1921) urodzony 3 maja 1889 w majątku Szejpy na Kowieńszczyźnie. Pochodził ze szlachty guberni kurlandzkiej. Był luteraninem. Miał siostrę (ur. 1882) i brata Edwarda Leona (1888–1945). Uczył się w gimnazjum realnym w Mitawie, a następnie ukończył Morski Korpus Kadetów w Petersburgu.

został przyjęty do Aleksandrowskiej Szkoły Wojskowej w Moskwie jako podoficer. , po ukończeniu szkoły, został mianowany podporucznikiem ze starszeństwem z i wcielony do 4 batalionu saperów w Grodnie. pełnił służbę na stanowisku młodszego oficera 3 kompanii saperów. Wziął udział w I wojnie światowej. W czerwcu 1915 pełnił służbę na stanowisku młodszego oficera kompanii reflektorów. Awansował na kolejne stopnie: porucznika ( ze starszeństwem z ), sztabskapitana (28 lutego 1916) i kapitana (14 października 1917). 6 stycznia 1918 został zdemobilizowany z armii rosyjskiej.