Aino Henssen (ur. 12 kwietnia 1925 w Elberfeld, zm. 29 sierpnia 2011 w Marburgu) – niemiecka botaniczka i mykolożka. Największy wkład naukowy ma w zakresie lichenologii, czyli nauki o porostach.
Życiorys Rozpoczęła studia biologiczne we Freiburgu w Niemczech, a ukończyła je w Marburgu. W 1953 roku uzyskała doktorat za pracę nad fizjologią rośliny wodnej spirodela wielokorzeniowa. W 1963 roku została kuratorem Instytutu Botanicznego na Uniwersytecie Philippsa w Marburgu w Niemczech. W 1965 roku uzyskała habilitację, a w 1970 została mianowana na stanowisko profesora nadzwyczajnego ds. badań nad plechowcami. Przeszła na emeryturę w 1990 roku.
Otrzymała stypendium od Amerykańskiego Stowarzyszenia Kobiet Uniwersyteckich. W 1992 roku została uhonorowana Medalem Achariusa za całokształt wkładu w lichenologię.
Praca naukowa Ma duży wkład w ustalaniu taksonomii sinic i powiązała rodziny porostów z kladami ewolucyjnymi. Napisała na ten temat książkę. Później, podczas stażu podoktorskiego w Instytucie Bakteriologii w Berlinie, skupiła się na promieniowcach i odkryła dwa nowe ich rodzaje: Pseudonocardia i Thermomonospora. Opisała 3 rzędy, 3 rodziny, 21 rodzajów i ponad 200 gatunków porostów. Zebrała też ogromną kolekcję grzybów liczącą ponad 40 tys.