okazów.
Opublikowała wiele artykułów naukowych o porostach, grzybach i taksonomii tych grup. W latach 1963–2007 opublikowała 113 prac naukowych o porostach. Jej ostatnia praca ukazała się w 2007 roku, 17 lat po przejściu na emeryturę. Aino Hensen przypisuje się wprowadzenie terminu pycnoascocarp w publikacji z 1963 roku, odnoszącego się do specyficznego rodzaju owocników charakterystycznego dla rodziny Lichinaceae. Opublikowała dwie prace o eksykatach porostów, mianowicie „Lichenes cyanophili exsiccati” i „Lichenes cyanophili et fungi saxicolae exsiccati”.
W nazwach naukowych utworzonych przez nią taksonów dodawane jest jej nazwisko Henssen (zobacz: lista skrótów nazwisk botaników i mykologów). Na cześć Henssen nazwano kilka taksonów, w tym rodzaj Ainoa Lumbsch & I.Schmitt i gatunki Caloplaca hensseniana Kalb, Diploschistes hensseniae Lumbsch i Elix, Gyalidea hensseniae Hafellner, Poelt i Vězda, Lecanora hensseniae Vänskä, Nephroma hensseniae P.James i F.J.White, Parmotrema hensseniae Krog, Rhizocarpon hensseniae Brodo, Rimularia hensseniae Hertel i Rambold, Sticta ainoae D. Galloway i J. Pickering, Xanthoparmelia hensseniae O.Blanco, A.Crespo, Elix, D.Hawksw. & Lumbsch.
Przypisy
Kategoria:Lichenolodzy Kategoria:Niemieccy botanicy Kategoria:Niemieccy mykolodzy Kategoria:Urodzeni w 1925 Kategoria:Zmarli w 2011