Posiadają one tło z dekoracją kratkową, podobnie jak w Merton College w Oksfordzie, ale charakteryzują się bardzo prostym układem ołowianych spojeń i zawierają liczne motywy naturalistycznej roślinności. Witraże w prezbiterium oraz inne okna w kościele pochodzą z pierwotnego okresu szklenia z lat 1264–66. Zostały one poważnie uszkodzone podczas pożaru w 1266 roku, lecz wciąż przedstawiają dwa rzędy postaci. Jane Hayward uważa, że okna te „wykazują ślady ponownego wykorzystania ocalałych figur przez dwóch mistrzów: jednego preferującego wydłużone postacie o szeroko pofałdowanych szatach... oraz drugiego, tworzącego w sposób bardziej archaiczny i regionalny (z oczami oprawionymi w ołów)”. Z niewiadomego powodu witraże nie przedstawiały ani św. Cecylii, ani św. Urbana, mimo że w prezbiterium miały zawisnąć tkaniny ukazujące tych świętym. Oryginalne okna zostały poddane renowacji w 1992 roku przez pracownię Le Vitrail z Troyes. Pozostałe witraże pochodzą z końca XIX lub początku XX wieku.