Tadeusz Erazm Rohoziński (ur. 2 czerwca 1894 w Równem, zm. 26 listopada 1949 w Warszawie) – podpułkownik artylerii Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari.

Życiorys Syn Gustawa i Zofii urodzony 2 czerwca 1894 w Równem, ówczesnym mieście powiatowym guberni wołyńskiej.

W 1918, w stopniu chorążego, służył w Dowództwie 2 Brygady Artylerii należącej do 2 Dywizji Strzelców Polskich I Korpusu Polskiego w Rosji. Aresztowany przez bolszewików w folwarku Krynki, zwolniony w Smoleńsku, dotarł do twierdzy Bobrujsk.

4 stycznia 1919 został przyjęty do Wojska Polskiego z byłych Korpusów Wschodnich i byłej armii rosyjskiej, z zatwierdzeniem posiadanego stopnia porucznika ze starszeństwem od dnia 26 lutego 1916, i przydzielony z dniem 11 listopada 1918 do Inspektoratu ArtyleriiDz. Rozk. Wojsk. Nr 5 z 18 stycznia 1919, poz. 205, 220.. 1 czerwca 1921 pełnił służbę w Dowództwie 7 Brygady Artylerii, a jego oddziałem macierzystym był 8 pułku artylerii polowej. Na początku 1922 został formalnie przeniesiony do rezerwy i przydzielony w rezerwie do 8 pułku artylerii polowej. Jako oficer rezerwy został zatrzymany w służbie czynnej i pełnił ją w 1 pułku artylerii najcięższej w Warszawie. 8 stycznia 1924 został zatwierdzony w stopniu porucznika ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 i 688.