lokatą w korpusie oficerów rezerwy artylerii. 23 sierpnia 1924 został przemianowany z dniem 1 lipca 1924 na oficera zawodowego w stopniu kapitana ze starszeństwem z 1 lipca 1919 i 18. lokatą w korpusie oficerów artylerii. W dalszym ciągu pełnił służbę w 1 pan. Później został przeniesiony do 12 dywizjonu artylerii konnej w Ostrołęce. Z dniem 1 kwietnia 1930 został przydzielony na pięciomiesięczny kurs w Centrum Wyszkolenia Artylerii w Toruniu. 2 grudnia 1930 prezydent RP nadał mu stopień majora ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1931 i 14. lokatą w korpusie oficerów artylerii. W marcu 1931 został wyznaczony na stanowisko kwatermistrza dywizjonu. W kwietniu 1933 został przeniesiony do 7 pułku artylerii lekkiej w Częstochowie na stanowisko dowódcy III dywizjonu. W następnym roku został przesunięty na stanowisko dowódcy I dywizjonu. Na stopień podpułkownika został awansowany ze starszeństwem z 19 marca 1938 i 18. lokatą w korpusie oficerów artylerii. 8 kwietnia tego roku został wyznaczony na stanowisko zastępcy dowódcy 7 pal, a 14 listopada 1938 przeniesiony do 9 dywizjonu artylerii konnej w Baranowiczach na stanowisko dowódcy dywizjonu.