Opis W drzwiach wiejskich bedsteden (l.mn.) znajdowały się otwory w kształcie serduszka, po jednym w każdych drzwiach. W ciągu dnia drzwi te były zamknięte, natomiast w nocy zawsze zamykano drzwi od strony głowy, podczas gdy te drugie mogły być otwarte, przymknięte lub zamknięte w zależności od temperatury i przeciągów. Wchodzenie ułatwiała ławka (nid. bedsteebankje), często bogato zdobiona, na której leżała nocna bielizna i ubranka dla niemowląt. Nad głową była umieszczona półka, na której stały m.in. dzban na cynowej podstawce, nocnik, spluwaczka i miska. Starzy lub schorowani ludzie mieli nad głową zawieszony sznur z poprzeczką lub frędzlem, za pomocą którego mogli podciągnąć się do góry.
Powyżej nóg rodziców był przytwierdzony drewniany pojemnik (lub dwa) dla niemowlęcia, który służył za kołyskę. Małe dzieci spały też w dużych szufladach pod bedstee. Członkowie całej rodziny spali razem, aby zachować ciepłotę ciała. Chłód w domach stanowił w owych czasach poważny problem. Wieczorem wygaszano ogień w piecu ze względu na ryzyko pożaru. Temperatura wewnątrz spadała do temperatury na zewnątrz. Starsi chłopcy spali osobno na strychu.