Do początku XIX wieku, a na wsi nawet w XX wieku, każdy spał w bedstede. Jeszcze w 1930 roku cztery na dziesięć domów w Holandii miało przynajmniej jedno bedstee, szczególnie dotyczyło to mniejszych domów. W pewnych regionach spanie w bedstee było bardziej popularne niż w łóżku.
Na początku XX wieku ciemny, duszny i trudny do utrzymania w czystości bedstede zaczęto uważać za wylęgarnię chorób i grzybów chorobotwórczych. Wymogi higieniczne sprawiły, że zaprzestano ich używać do spania. Także inne czynniki tj. wzrost ogólnego dobrobytu, więcej miejsca do spania w domu dzięki mniejszym rodzinom, wyplenienie wszy i pcheł, dostęp do elektryczności, centralnego ogrzewania i instalacji wodno-kanalizacyjnych przyczyniły się do zaniku bedsteden i poprawy komfortu spania.
Dawne bedsteden można spotkać w muzeach oraz na farmach, gdzie bywają używane do przechowywania rzeczy.