Spotykana w publikacjach była też pełna nazwa: „Shahid Bahman Bagheri”. 13 listopada 2024 roku okręt rozpoczął próby morskie, a został ukończony i uroczyście oddany do służby 6 lutego 2025 roku. Otrzymał numer burtowy C-110-4.
Sama koncepcja dostosowania dużego statku do celów operacji lotniczych nie jest nowa i była przedmiotem analiz i prób ze strony państw zachodnich po II wojnie światowej, aczkolwiek nie połączonych z tak daleko idącą przebudową. Budowa lotniskowców na bazie statków handlowych, w celu szybkiego uzupełnienia okrętów specjalnej budowy, była natomiast prowadzona podczas II wojny światowejPor. . Powstanie takiego okrętu w Iranie wynikało z chęci oszczędności kosztów i skrócenia czasu budowy, aczkolwiek wiązało się z szeregiem kompromisów technicznych i większą wrażliwością na uszkodzenia. Znaczenie też miały ograniczone możliwości technologiczne i międzynarodowe sankcje nakładane na Iran, a zarazem brak konieczności budowy bardziej zaawansowanej technicznie konstrukcji wobec braku dostępnych samolotów, które mogłyby operować z lotniskowca. Dlatego zdecydowano ograniczyć możliwości okrętu do przenoszenia lżejszych dronów różnych rodzajów i w irańskiej propagandzie był on przedstawiany jako pierwszy specjalnie zbudowany nosiciel dronów na świecie.