Jak wspominała w wywiadzie z 1998 roku dla magazynu Bassist: „David dał mi lekcję 12-taktowego bluesa i podstawowych progresji akordów I-IV-V, w tym lekcję gry na gitarze utworu [Little Richarda] „Slippin’ And A-Slidin’”. Teraz musiałam nauczyć się słyszeć te struktury melodyczne w nowym stylu kakofonii Davida. Ta półgodzinna lekcja była jedyną, jaką miałam: wszystko inne pochodziło z obserwacji i słuchania podczas prób i w klubach”. Zespół zmienił nazwę na Talking Heads i zaczął regularnie grać w nowo powstałym klubie CBGB, razem z takimi wykonawcami jak Blondie, Ramones, Television i Patti Smith. W 1976 roku czwartym członkiem Talking Heads został Jerry Harrison. Zespol podpisał kontrakt z Sire Records, a W 1977 roku wydał swój debiutancki album, Talking Heads: 77. W tym samym roku Weymouth i Frantz pobrali się. Po wydaniu ciągu trzech kolejnych albumów (More Songs About Buildings and Food z 1978 roku, Fear of Music z 1979 roku i Remain in Light z 1980 roku) oraz kilku przebojów („Psycho Killer”, „Take Me to the River”, „Life During Wartime”, „Once in a Lifetime”), Talking Heads stali się jednym z czołowych zespołów new wave na świecie.