Badania te były finansowane przez Ministerstwo Zdrowia i Opieki Społecznej.
Sukces zespołu Kazimierza Bącala w postaci pierwszych opatentowanych implantów chirurgicznych spowodował, że zaczęli się do niego zgłaszać lekarze z ośrodków w całej Polsce, a później również z Niemiec. Zgłaszali oni swoje potrzeby lub problemy techniczne, związane z zastosowaniem przeróżnych urządzeń chirurgicznych, a zespół inżynierów z Zielonej Góry tworzył na tej podstawie nowe rozwiązania. Bywało tak, że Kazimierz Bącal towarzyszył lekarzom na sali operacyjnej, obserwując przebieg operacji, a następnie omawiał z operatorami możliwości wprowadzenia innowacji do ich praktyki. W tamtym czasie współpracę z Kazimierzem Bącalem nawiązali m.in.: dr. Janusz Daab z Wojewódzkiego Szpitala Chirurgii urazowej w Piekarach Śląskich, prof. Andrzej Skwarcz z Kliniki Ortopedycznej Akademii Medycznej w Lublinie, prof. Daniel Zarzycki ze Specjalistycznego Zespołu Rehabilitacyjno-Ortopedycznego w Zakopanem, dr. Herman Leibe z (Turyngia), dr Tadeusz Urban i dr Andrzej Pozowski ze Specjalistycznego Rehabilitacyjnego Zespołu Opieki Zdrowotnej we Wrocławiu, dr Eugeniusz Krawczyk z Górniczego Specjalistycznego Zespołu Opieki Zdrowotnej w Wałbrzychu, prof.