Lata w Kijowie lewo|mały|Gmach Uniwersytetu Kijowskiego, początek lat 40. XIX w., obraz Michaiła Makarowicza Saszyna W latach 1907–1912 studiowała na wydziale matematyczno–fizycznym Uniwersytetu Kijowskiego św. Włodzimierza, gdzie uczęszczała na wykłady m.in. Borisa Jakowlewicza Bukrejewa (1859–1962) i Dmitrija Aleksandrowicza Grawego (1863–1939). W 1911 r., za rozprawę O całkach podwójnych na powierzchniach algebraicznych, której promotorem był Bukrejew, otrzymała złoty medal, jako pierwsza kobieta na Uniwersytecie Kijowskim. W 1912 r. ukończyła studia i jako pierwsza kobieta, na tym wydziale, otrzymała dyplom I stopnia (obecnie równoważny ze stopniem magistra). Za wyjątkowe osiągnięcia naukowe otrzymała zgodę ministerstwa oświaty na dalszą naukę i przygotowanie się do egzaminów na stopień magistra nauk (obecnie tytuł mieściłby się pomiędzy doktoratem a habilitacją). Nie otrzymała jednak stypendium, dlatego zmuszona była podjąć pracę. Uczyła matematyki w trzech gimnazjach żeńskich w Kijowie, a w październiku 1917 r. została również wykładowcą w Polskim Kolegium Uniwersyteckim w Kijowie. Była jedną z dwóch kobiet, które wykładały na tej uczelni. Drugą była Antonina Dylewska (1883–1951). Z inicjatywy wykładowców Kolegium powstało w 1917 r. Polskie Towarzystwo Naukowe, którego została członkiem. Do 1918 r.