Jan Wojkiewicz, także Wójkiewicz, ps. „Jacek Pogoda” (ur. 9 września 1906 w Konarskiem, zm. 7 lub 18 stycznia 1942 w Poznaniu) – polski działacz ruchu ludowego, pułkownik Batalionów Chłopskich, uczestnik konspiracji podczas II wojny światowej, p.o. Okręgowego Delegata Okręgowej Delegatury Rządu na Kraj Poznań (1941), kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Urodził się jako najstarsze z dwanaściorga dzieci rolników Jana i Marii z domu Siejak. Uczył się w szkole podstawowej w Radzewie i Państwowym Gimnazjum im. Józefa Wybickiego w Śremie. Rozpoczął studia na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu Poznańskiego, na skutek choroby ostatecznie przerwał naukę. Następnie w 1932 przeniósł się na Wydział Ekonomiczno-Prawny UP, gdzie w 1938 ukończył studia (wybuch wojny uniemożliwił mu uzyskanie tytułu magistra). Podczas nauki był prezesem korporacji akademickiej „Agraria”, działał w Polskiej Akademickiej Młodzieży Ludowej. Związał się z ruchem ludowym, był od 1934 wiceprezesem, a od 1936 do 1939 prezesem wielkopolskich struktur Związku Młodzieży Wiejskiej RP „Wici” i ponadto członkiem władz krajowych;