Tadeusz Juliusz Tabaczyński (ur. w Koluszkach, zm. 8 lipca 1971 w Warszawie) – podpułkownik piechoty Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari IV i V klasy.
Życiorys Syn Stanisława i Izabelli z Wołczyńskich urodzony 4 kwietnia 1896 w Koluszkach, w ówczesnym powiecie brzezińskim guberni piotrkowskiej. Do 1914 ukończył sześć klas w prywatnym gimnazjum polskim w Piotrkowie.
Od sierpnia 1914 w Myszkowie działał w konspiracji pod dowództwem ob. Chęcińskiego. W lutym 1915 w Zagórzu odbył szkolenie w Biurze Wywiadowczym I Brygady Legionów Polskich Rajmunda Jaworowskiego „Świętopełka”. W marcu 1915 wstąpił do Legionów Polskich. Walczył w szeregach 1 kompanii V batalionu, który od maja 1915 do października 1916 wchodził w skład 7 pułku piechoty, a następnie 5 pułku piechoty. Od 17 lipca 1917 do 14 lipca 1918 był internowany w obozie w Szczypiornie, a następnie w Łomży. Po zwolnieniu z internowania wstąpił do Polskiej Siły Zbrojnej. Służył w 5 kompanii 1 pułku piechoty w Ostrowi Mazowieckiej. Ukończył szkołę podoficerską. W listopadzie 1918 wziął udział w rozbrajaniu Niemców w Warszawie. W końcu grudnia 1918 został odkomenderowany do 32 pułku piechoty w Ciechanowie, w charakterze instruktora kompanii szkolnej.