W kwietniu 1919 został przeniesiony do 33 pułku piechoty. 25 lipca 1919 jako podoficer byłych Legionów Polskich został mianowany z dniem 1 lipca 1919 podporucznikiem w piechocieDz. Rozk. Wojsk. Nr 82 z 2 sierpnia 1919, poz. 2888.. W czasie wojny z bolszewikami dowodził 9 kompanią 33 pp. Wyróżnił się 2 czerwca pod Mańkowiczami, 4 czerwca pod Świdnem i 5 czerwca 1920 pod Głębokiem. 10 czerwca 1920 dowódca pułku, kapitan Jerzy Sawa-Sawicki sporządził wniosek na odznaczenie Orderem Virtuti Militari, w którym napisał:
W maju i czerwcu 1921 wziął udział w III powstaniu śląskim. Pełnił funkcję doradcy w 3 katowickim pułku piechoty. Po powrocie do macierzystego pułku w Łomży pełnił obowiązki dowódcy I batalionu, a następnie dowodził kompanią. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu porucznika ze starszeństwem od 1 czerwca 1919 i 50. lokatą w korpusie oficerów piechoty. 31 marca 1924 prezydent RP nadał mu stopień kapitana ze starszeństwem z dnia 1 lipca 1923 i 32. lokatą w korpusie oficerów piechoty. Z dniem 15 sierpnia 1926 został przydzielony do Oficerskiej Szkoły Piechoty w Ostrowi Mazowieckiej na stanowisko dowódcy kompanii podchorążych. 23 grudnia 1927 został przeniesiony do kadry oficerów piechoty z pozostawieniem na dotychczas zajmowanym stanowisku.