była wśród nich też wyprawa sponsorowana przez Jane Franklin, którą dowodził William Penny. Kolejne wyprawy przyniosły odkrycia geograficzne, ale nie znalazły dalszych śladów zaginionej ekspedycji i okazały się zbyt kosztowne. Przeszkodą w poszukiwaniach stała się wojna krymska, która odciągnęła uwagę Admiralicji od Arktyki, mimo ciągłej presji lady Franklin.
W 1854 roku badacz John Rae przywiózł do Anglii odnalezione przez siebie przedmioty należące do Franklina i jego ludzi, ale też szokujące dla opinii publicznej opowieści Inuitów o przypadkach kanibalizmu wśród umierających z głodu, zdesperowanych członków załóg. Lady Franklin nie zaakceptowała tych oskarżeń, a pod jej wpływem Charles Dickens napisał w Household Words zjadliwą krytykę wymierzoną w Rae’a. Po zakończeniu wojny krymskiej Franklin próbowała skłonić Admiralicję do podjęcia nowych działań, poprzez petycje do parlamentu i listy publikowane w The Times, ale bezskutecznie. Ostatecznie w 1857 roku ruszyła jeszcze jedna sfinansowana przez nią wyprawa, kierowana przez Francisa Leopolda McClintocka. Po trzech latach powróciła ona z istotnymi odkryciami, w tym notatką informującą o śmierci Franklina w 1847 i opuszczeniu uwięzionych przez lód okrętów rok później. Dopiero wtedy Jane Franklin publicznie pogodziła się z faktem, że została wdową.