Ze względu na charakter pracy zajmował się zwłaszcza kolportażem materiałów, pieniędzy czy instrukcji, sprawami organizacyjnymi, utrzymywaniem kontaktów ze strukturami pomorskimi Państwa Podziemnego i „Ojczyzny”, a także utrzymywaniem sieci lokali kontaktowych. Pomiędzy listopadem 1941 a marcem 1942 więziony przez Gestapo w Forcie VII w Poznaniu. W 1942 został bliskim współpracownikiem emisariusza Biura Zachodniego Delegatury Rządu na Kraj Edwarda Serwańskiego, później z Delegatem Okręgowym Leonem Jędrowskim (m.in. dysponował funduszami Okręgowej Delegatury Rządu Poznań). W ramach tejże Delegatury kierował jej przedstawicielstwem w Poznaniu oraz prawdopodobnie od 1941 był Delegatem na południową Wielkopolskę (niezależnie od pełnienia funkcji Okręgowego Delegata przez Adolfa Bnińskiego). Od 1944 do lutego 1945 tymczasowo pełnił obowiązki Okręgowego Delegata (do czasu wkroczenia wojsk sowieckich); Delegatura została prawdopodobnie wkrótce zlikwidowana.