W wojsku awansuje, obejmuje stanowisko nawigatora eskadry, a później zostaje zastępcą dowódcy eskadry do spraw liniowych. W grudniu 1973 zrezygnował ze służby wojskowej, podjął pracę w charakterze pilota samolotowego i śmigłowcowego w Zespole Lotnictwa Sanitarnego we Wrocławiu (ZLS). W 1974 jako pilot lotnictwa sanitarnego ze śmigłowcem Mi-2 zabezpieczenie medyczne i ratownicze Międzynarodowych Zawodów w ratownictwie górskim w Szklarskiej Porębie, tam też powstały plany współpracy Lotniczego Pogotowia z Górskiego Ochotniczego Pogotowia Ratunkowego, które zostały zaakceptowane przez kierownictwo LPR. W sierpniu tego samego roku pilot Wiesław Marcikowski oraz Kaczanowicz odbywali loty w Karkonoszach z naczelnikiem GOPR Marianem Sajnogiem w celu wytypowania i wyznaczenia odpowiednich miejsc na lądowiska dla śmigłowców, na których mogłyby lądować w razie przeprowadzania akcji ratowniczych. Kaczanowski jako pilot śmigłowcowy razem z ratownikiem górskim Marianem Sajnogiem na własny koszt wyjechali do Zermatt w Szwajcarii, gdzie odbyli specjalistyczne szkolenie dla pilotów śmigłowców ratownictwa górskiego;