praktykę częściej wiązano tam także z ubóstwem i niższym wykształceniem.
Motywacje stosowania i kontekst społeczno-kulturowy Badania opisowe i jakościowe wskazują, że irygacja jest najczęściej podejmowana z powodów utożsamianych z ogólną czystością. W przeglądzie z 2021 roku najczęściej raportowano motywacje związane z ogólną czystością, zapobieganiem lub leczeniem nieprzyjemnego zapachu, higieną związaną ze współżyciem, próbami zapobiegania lub leczenia infekcji, oczyszczaniem po miesiączce oraz próbami zapobiegania ciąży. Irygacja bywa też stosowana w związku z upławami, bólem, świądem albo pieczeniem, mimo że nie usuwa przyczyny tych dolegliwości i może utrudniać ich diagnostykę.
W piśmiennictwie podkreśla się, że praktyka ma również wymiar obyczajowy i kulturowy. Badanie międzykulturowe przeprowadzone w Indonezji, Mozambiku, Republice Południowej Afryki i Tajlandii wskazywało, że praktyki dopochwowe wiążą się nie tylko z higieną i zdrowiem, lecz także z seksualnością, dobrostanem oraz społecznymi wyobrażeniami o pożądanych cechach pochwy;