używane produkty, częstość i cele takich działań różniły się między badanymi miejscami.
Ocena medyczna Współczesna ocena medyczna nie wykazuje korzyści zdrowotnych z rutynowej irygacji pochwy wykonywanej w celach higienicznych. W literaturze jako możliwe mechanizmy potencjalnej szkodliwości wskazuje się zaburzanie naturalnego, kwaśnego środowiska pochwy i składu jej mikrobioty, sprzyjanie dysbiozie, chemiczne lub mechaniczne podrażnienie śluzówki oraz ułatwianie szerzenia się drobnoustrojów do górnych odcinków narządu rodnego. W przeglądzie systematycznym dotyczącym praktyk dopochwowych zwracano uwagę, że stosowane wewnątrzpochwowo mydła, detergenty i środki antyseptyczne mogą uszkadzać śluzówkę i podnosić pH, co teoretycznie może sprzyjać zaburzeniom flory bakteryjnej i zakażeniom.
Ryzyko stosowania Przeglądy i metaanalizy najczęściej łączą irygację pochwy ze zwiększonym ryzykiem waginozy bakteryjnej, zapalenie narządów miednicy mniejszej, wybranych chorób przenoszonych drogą płciową, w tym zakażenia HIV, a w części badań także z obniżoną płodnością i ciążą pozamaciczną. W metaanalizie badań opublikowanych do 1995 roku oszacowano, że częsta irygacja wiązała się ze wzrostem ryzyka zapalenia narządów miednicy mniejszej o 73% oraz ciąży pozamacicznej o 76%.