Aktywnie angażował się w kampanie wyborcze polskich kandydatów do parlamentów Prus i Rzeszy, samemu aktywnie wspierając kandydatów polskich jako elektor (tzw. walman).
Za swoją działalność patriotyczną (m.in. wspieranie strajków szkolnych w 1906 r.) był szykanowany przez władze pruskie i niejednokrotnie zwalniany z pracy w kartuskich kancelariach notarialnych. Dla przykładu w kwietniu 1907 roku, podczas strajków szkolnych, pod silną presją lokalnych władz zaborczych, jego ówczesny pracodawca Felix Maschkowski został zmuszony do zwolnienia go z posady kierownika biura notarialnego. Działanie to było formą kary zbiorowej za zaangażowanie Labudy w ruchy niepodległościowe oraz próbą wymuszenia zakończenia wyjątkowo trwałego strajku w szkole w pobliskiej Szarłacie, gdzie strajkowały dzieci jego brata, Jana. Mimo prób „ogłodzenia” go i publicznych szykan, Labuda nie zaprzestał aktywności i otworzył prywatne biuro porad prawnych, występując jako tzw. „adwokat ludowy”.