Polska prasa, w tym „Gazeta Gdańska”, stanęła w jego obronieː
Ostatecznie Labuda przetrwał okres najsilniejszych represji i około 1909 roku powrócił na stanowisko kierownika biura.
Działalność Józefa Labudy w strukturach rad ludowych na przełomie 1918 i 1919 roku stanowiła kulminacyjny moment jego politycznego zaangażowania, mający na celu przygotowanie struktur pod przejęcie władzy przez odrodzoną Polskę. Kontekstem dla tych działań było powstanie w Poznaniu 11 listopada 1918 roku Komisariatu Naczelnej Rady Ludowej (NRL), która stała się najwyższą polityczną reprezentacją Polaków w Rzeszy. Na terenie Pomorza interesy NRL reprezentował Podkomisariat w Gdańsku, kierowany przez Stefana Łaszewskiego. Józef Labuda aktywnie włączył się w budowę lokalnych struktur tego ruchu, zostając 28 listopada 1918 roku jednym z 36 członków Powiatowej Rady Ludowej (PRL) w Kartuzach. Rada ta dbała o porządek publiczny, tworzyła formacje Straży Ludowej oraz przeprowadzała pobór „podatku narodowego”, przeznaczonego na formowanie polskich sił zbrojnych. Labuda zaangażował się również na szczeblu operacyjnym, wchodząc 9 stycznia 1919 roku do 15-osobowej gminnej Rady Ludowej w Kartuzach. W ramach tej jednostki zajmował się m.in.