przygotowywaniem zrębów polskiego szkolnictwa, wdrażaniem bojkotu wyborów do parlamentu niemieckiego oraz nadzorem nad zbiórkami na rzecz Skarbu Narodowego.
Józef Labuda przez blisko pół wieku brał również aktywny udział w życiu parafii Wniebowzięcia NMP w Kartuzach, angażując się w prace rady parafialnej (Gemeindevertretung) oraz dozoru kościelnego (Kirchenvorstände). Swoją działalność rozpoczął na początku lat 80. XIX wieku, a w latach 1888–1889 pełnił funkcję przewodniczącego rady parafialnej. Na tym polu stał się głównym oponentem proboszcza Maksymiliana Brandenburga, sprzeciwiając się jego próbom ograniczenia uprawnień świeckich parafian oraz rugowaniu języka polskiego z kościoła. W jednym z listów do prasy pisałː
Choć w wyniku sporów proceduralnych Labuda został czasowo pozbawiony biernego prawa wyborczego, odzyskał je w 1894 roku, a od 1899 roku nieprzerwanie przez ponad dwie dekady zasiadał w sześcioosobowym dozorze kościelnym, odpowiedzialnym za sprawy inwestycyjne, remontowe oraz zarządzanie cmentarzem.