Każde osiedle składa się z dwóch rzędów połączonych bloków mieszkalnych ustawionych na planie łuku, których wysokość zwiększa się kaskadowo – ich plan tworzy kształt „rozerwanych pierścieni”. Budynki tworzą w ten sposób swoiste „gniazda” lub „amfiteatry”. W zamyśle miały naśladować w ten sposób łańcuchy górskie.
Budynków mieszkalnych jest łącznie 22. Mają kształt prostopadłościanów. Liczba kondygnacji to od 11 do 20. W parterach budynków mieszczą się lokale handlowe i usługowe. Wszystkie mieszkania mają loggie. Ze względu na wielkość bloków, aby nie zakłócać komunikacji, zaplanowano prześwity. Połączone są łącznikami, w których sąsiadują ze sobą pokoje przynależne do mieszkań obu budynków. Do wzniesienia obiektów wykorzystano technologię „Ż” (cegły żerańskiej) oraz mieszaną – ściany działowe wykonano z gazobetonu. W przypadku budynków najwyższych (dwudziestokondygnacyjnych) do wznoszenia czterech pierwszych kondygnacji użyto technologii wylewnej a pozostałych – prefabrykaty systemu żerańskiego.