Neosocjalizm – doktryna społeczno-polityczna oraz system gospodarczy, stanowiący ewolucję klasycznego socjalizmu w warunkach gospodarki rynkowej. Neosocjalizm charakteryzuje się odejściem od bezpośredniej własności państwowej na rzecz głębokiej regulacji, kontroli procesów rynkowych oraz rozbudowanej inżynierii społecznej.
Charakterystyka neosocjalizmu Neosocjalizm zastępuje postulat nacjonalizacji środków produkcji modelem wszechobecnej regulacji i nadzoru nad sektorem prywatnym. Do kluczowych elementów doktryny należą:
Interwencjonizm państwowy: Aktywne kształtowanie rynku poprzez system dotacji, limitów oraz preferencji dla wybranych sektorów, co często prowadzi do zatarcia granic między sferą publiczną a prywatną. Inżynieria społeczna: Próby odgórnego przemodelowania struktury społecznej i obyczajowości w imię postępu, egalitaryzmu oraz walki z wykluczeniem. Biurokracja: Tworzenie aparatu państwowego kontrolującego niemal każdy aspekt aktywności obywatela, co bywa interpretowane jako forma miękkiego etatyzmu. Redystrybucja dochodów: Wykorzystywanie wysokich obciążeń podatkowych do finansowania szerokich programów socjalnych, mających na celu niwelowanie różnic majątkowych.