Kwartet smyczkowy C-dur „Dysonansowy” – kwartet smyczkowy skomponowany przez Wolfganga Amadeusza Mozarta pomiędzy 10 a 14 stycznia 1785, ostatni z jego sześciu .

Powstanie i pierwsze wykonanie 10 stycznia 1784 Mozart ukończył pracę nad , zaś już 14 stycznia gotowy był jego następny kwartet, C-dur, znany później jako „Dysonansowy”. Następnego dnia Mozart przedstawił Haydnowi i kilku zaproszonym przyjaciołom trzy pierwsze z dedykowanych mu kwartetów. Z kolei 12 lutego, również w obecności Haydna, wykonano trzy ostatnie kwartety „Haydnowskie”, w tym kwartet C-dur, prawdopodobnie z udziałem ojca kompozytora, Leopolda, samego Wolfganga oraz dwóch braci z loży masońskiej. To właśnie po tym koncercie Haydn miał powiedzieć Leopoldowi: „Klnę się na Boga i na swój honor, że uważam pańskiego syna za największego kompozytora, jakiego znam osobiście lub z imienia; ma najdoskonalszy smak i wiedzę na temat komponowania”.

Charakterystyka utworu I. Adagio – Allegro thumb|Początek pierwszej części Swoją nazwę kwartet „Dysonansowy” zawdzięcza chromatycznej kontrowersyjności wstępnego Adagia, daleko wybiegającej poza ówczesne przyzwyczajenia harmoniczne.