W 1829 François-Joseph Fétis zaproponował, by umieścić wejście pierwszych skrzypiec takt później, co miało zapewnić właściwą harmonię bez naruszania koncepcji Mozarta. Jak zaznacza James M. Keller, „rozsądna osoba może przypuszczać, że «naruszenie koncepcji» jest dokładnie tym, co sprawi taka drastyczna zmiana”. Jednak Fétis naciskał, iż jego poprawka „w tym pasażu, bolesnym dla uszu”, doczekała się aplauzu takich luminarzy muzycznego firmamentu Paryża jak Cherubini, Rejcha i Boieldieu, zaś jeden z pierwszych biografów Mozarta, , pisał iż: „Zawsze gram Wstęp skorygowany w ten sposób: w ten sposób, dzięki szczęśliwej poprawce pana Fétisa, pozostaje on podniosły w swym przebiegu”Za: .
Z biegiem czasu wstęp do kwartetu „Dysonansowego” stał się jednym z głównych dowodów na nowatorstwo Mozarta. Za symptomatyczne można uznać stwierdzenie Arnolda Schönberga, według którego podczas słuchania wstępu do kwartetu za każdym razem czuje on „dreszcz nowości”. Częściowo dzięki sławie jaką wzbudziła jego kontrowersyjna w swoim czasie harmonia kwartet „Dysonansowy” ostatecznie stał się najpopularniejszym kwartetem Mozarta.
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne Kwartet „Dysonansowy” w wykonaniu Gewandhaus Quartet
Dysonanowy Kategoria:Utwory kameralne Wolfganga Amadeusa Mozarta