W 2010 francuski zespół Sati Mata upamiętnił ją utworem Une symphonie en gris.
W Polsce postać Krysińskiej przez lata pozostawała niemal nieznana. Pierwszą monografię poświęconą artystce, autorstwa Marii Szaramy-Swolkieniowej, wydano w 1972. Przekłady jej wierszy na język polski (autorstwa Ryszarda Mierzejewskiego) pojawiły się w szerszym obiegu dopiero w 2016 na łamach Libertas. W 2025 nakładem wydawnictwa Uniwersytetu Gdańskiego ukazała się powieść Krysińskiej Potęga pragnienia w tłumaczeniu Ewy M. Wierzbowskiej.
Spór o wiersz wolny Krysińska była jedną z pionierek wiersza wolnego, który charakteryzuje się swobodą konstrukcyjną i w szczególności jego budowa nie opiera się na liczbie sylab w wersie. Wiersze w tej estetyce publikowała już w 1882. Za twórcę tego typu wiersza uważał się jednak francuski poeta Gustave Kahn, który oskarżył Krysińską o plagiat. W tym sporze o wiersz wolny wygrała jednak Krysińska, udowodniwszy, że jej utwory zostały opublikowane kilka lat wcześniej niż wiersze Kahna. Poetka aktywnie walczyła o uznanie swojego wkładu w stworzenie wiersza wolnego, co spotkało się z negatywnym odbiorem środowiska literackiego i również przyczyniało się do jej wykluczenia.
Dzieła