thumb|Vladeck z żoną i synami thumb|Pogrzeb Barucha Charneya Vladecka w 1938 roku Baruch Charney Vladeck, Baruch Czarny (, ur. 13 stycznia 1886 w Dukorze, zm. 30 października 1938 w Nowym Jorku) – amerykańsko-żydowski dziennikarz, pisarz, poeta, działacz socjalistyczny i związkowy.
Życiorys Pochodził z rodziny chasydów Chabad-Lubawicz. Urodził się jako Baruch Nachman Czarny, syn Zeewa Wolfa i Brochy. Jego braćmi byli pisarz Szmuel Niger i poeta Daniel Charney. W młodości uczęszczał do chederu, wraz z bratem Szmuelem także jesziwy w Mińsku, następnie jako ekstern uzyskał również edukację świecką w rosyjskim gimnazjum lub w szkole prywatnej.
Po w 1903 roku zaangażował się w działalność partii Poalej Syjon, w związku z czym został aresztowany i na 8 miesięcy osadzony w więzieniu w Mińsku. We wrześniu 1904 roku wyszedł na wolność, następnie związał się z Bundem, prawdopodobnie nastąpiło to pod wpływem , którego poznał w więzieniu. Brał udział w rewolucji 1905 roku w Mińsku, przewodząc przemarszowi robotników został zaatakowany przez Kozaków i poważnie zraniony w twarz. Następnie udał się do Wilna, pracował jako propagandysta Bundu w mniejszych miejscowościach, nazywany był wówczas „drugim Lassallem” lub „młodym Lassallem”.