W 1905 roku został ponownie aresztowany i osadzony w więzieniu na Łukiszkach, został zwolniony na mocy manifestu październikowego. Po opuszczeniu więzienia został wysłany do Królestwa Polskiego, gdzie był działaczem Bundu w Warszawie, Lublinie i Łodzi. W 1907 roku w Łodzi został ponownie aresztowany, miał zostać wypuszczony na skutek zabiegów , przyszłej żony Włodzimierza Medema. W 1906 roku uczestniczył w kongresie Bundu we Lwowie, popierał współpracę Bundu z bolszewikami. W 1907 roku jako przedstawiciel Bundu brał udział w kongresie Socjaldemokratycznej Partii Robotniczej Rosji w Londynie, miał wówczas spotkać się z Włodzimierzem Leninem. W 1907 lub 1908 roku udał się na emigrację do Stanów Zjednoczonych.

W 1906 roku debiutował jako pisarz i publicysta w prasie bundowskiej (m.in. „Der Weker”), używał pseudonimu literackiego „Vladek”. Publikował m.in. wiersze, opowiadania, recenzje teatralne, eseje oraz sztukę teatralną Mosze Rabejnu. W 1917 roku wydał antologię From the Depths of the Heart—A Book of Suffering and Struggle. Współpracował z gazetą „Di Cukunft” i innymi czasopismami, m.in. „Herald Tribune”, „Nation”, „Freje Arbeter Sztyme”. W 1911 roku został korespondentem gazety „Forverts”, następnie zamieszkał z żoną w Filadelfii i podjął studia na Uniwersytecie Pensylwanii.