W kompucie wojsk koronnych z 1660 występowała 74 konna chorągiew pancerna Mikołaja Daniłowicza, starosty czerwonogrodzkiego pod dowództwem Konstantego Rybińskiego (później Zygmunta Podlipskiego, wreszcie Tobiasza Tchórzowskiego).
W 1667 podpisany został traktat w Andruszowie i tym samym zakończyła się wojna z Moskwą. W tym też roku przeprowadzono redukcję wojsk koronnych o około 30%. Chorągiew kozacka starosty czerwonogrodzkiego Mikołaja Daniłłowicza liczyła wtedy 80 koni.
W 1672 wybuchła kolejna wojna z Turcją. Armia Imperium Osmańskiego pod dowództwem sułtana Mehmeda IV w walkach na Ukrainie osiągała początkowo znaczne sukcesy. Oczekując na zgromadzenie się pospolitego ruszenia, hetman polny koronny Jan Sobieski zdecydował sie zwalczać, wzmocnione Kozakami Piotra Doroszenki, czambuły tatarskie uderzeniami polskiej konnicy. W wyprawie na czambuły wzięła też udział chorągiew kozacka Mikołaja Daniłłowicza. Chorągiew walczyła w składzie pułku królewskiego, a liczyła wtedy 80 koni. W kolejnym roku sejm pacyfikacyjny nie tylko nie ratyfikował traktatu buczackiego, ale podjął uchwały o powiększeniu liczebności wojsk zarówno koronnych jak i litewskich.